Amacam gambar tu sakan tak.... Sebenarnya aku guna gambar tu sbb masa aku memula masuk tmpt keje kat company ni, aku takde gambar.. yang ada softcopy gambar posing ni jerrr.. aku bagi je la kt diorang.. Aku amik gambar ni masa aku umur 23 tahun hehe.. kat clinique counter, KLCC.. masa tu jerawat aku banyak gila.. plan lak lepas abis blaja nak kawin tu yang sibuk menghabiskan duit bli ubat jerawat, duit PTPTN tu woo... ranap aku.. masa tu diorg ada tangkap gambar free sebab beli barang banyak.. ni yang ada gambar posing2 maut ni.. ewah.. punyala cun gambar aku.. walhal jerawat satu muka, mcm buntut ayam.. hehe.. diorg edit gambar aku kaw kaw nyer..
Berbalik kepada cerita asal, bila aku gi merayap ke tempat customer aku suka bagi bende ni kat pondok guard.. senang.. kalu hilang pun apa aku kesah... biasanyer tak de pun orang mempertikaikan kehebatan gambar aku tu.. satu ari tu.. jeng..jeng...
"Akak, apasal gambar akak ni lawa, akak yang betul2nya tak de la lawa,"budak guard tu sound aku tepat kat idung aku ni hah.. Aku sudah menyentapla.. cuba jd cool.. tp sure muka aku merah giler.. "Oh! ye ke?".. "betul kak, iskh kak diet la.. skarang nampak mcm 30 tahun dah.." Wah! ini budak sudah lebey.. aku ngadukan ngan boss ko.. Alamak aku ni vendor la, susah nak ngadu tu.. Last2 aku senyum jer..
Tapi, honestly la aku memang tersentap gile.. siap maki2 lagi dalam ati ni hah.."suka ati aku la kalau tak lawa ke gemuk ke? yang sibuk2 apasal.." tapi mata pandang cermin.. hwawawa... nasib baik masa nak menunggu orang tu lama.. Jadi aku pun sempat bermusahabah diri.
- Aku tak leh nak marah budak tu, sebab walaupun suka hati aku la nak buruk ke tak, tapi siapa suruh aku letak gambar yang memang melampau untuk aku.. kenapa tak ukur baju di badan.. kalau aku letak gambar yang memang itu aku, tak de sape pun heran dan mempertikaikan.. memang hak aku tapi aku yang mencetuskan bende ni.. bila aku publishkan kat orang aku mesti bertanggung jawabla.. jangan nak menyentap atau meroyan nak maki2 org (nasib baik aku stage sentap jerrr..)
- Aku kena berfikiran terbuka. Sebab budak tu first time jumpa aku (guard baru aku rasa), maksudnya teguran dia jujur, memang dari hati. Aku kena ucapkan terima kasih kat dia atas teguran dia tu (jarang orang nak terus terang), walaupun hakikatnya pahit untuk aku telan, tapi yang betul tetap betul. Memang betul pun antara aku ngan akak aku yang beza 3 tahun tu pun aku memang nampak dewasa (xmo guna word tua). Memang hakikat!
So, aku kena la bertindak:
- Kena memperbaiki gaya skit.. (shopping.. hahaha)
- kuruskan badan.. (berjaya la menurunkan 2 kg.. hahaha.. tapi macam dah nak failed jerr... no! kena usaha balik)
- Tukar gambar kat staff card tu.. ( yang ni memang fail, aku hangin jer ngan diorang ni. Aku mintak tolong creative department tukarkan gambar, storyla jujur ngan diorg apasal aku nak tukar. Tau apa jadi? dengan bos diorg skali pakat tak nak tukarkan.. saje jer nak kenakan aku ni.. salah aku gak suka sakat diorg..)
- Cari idea kalu org tanya bagi jawapan tutup mulut.. hehehe.. contohnya "Ala artis tu kalau tak mekap burok jugak" or "ala Sharifah Aini masa muda cantik, tapi bila dah tua xla lawa sangat"or "entahla dik akak pun tak tau apasal akak jadi macam ni" or "Akak keje kat company ni lepas SPM, ni gambar lama sangat..(walhal baru, 5 tahun)"..
Wah! siyesss gila memang aku release lepas tu. Yang aku pelik lepas kejadian tu ramai lak orang mempertikaikan gambar tu. Tapi saya sudah tidak sentap lagi... mhahahaha..
Bila sebut je nama Sharifah Aini, aku mula teringatkan Sharifah Fadzilah.. hehe.. "Oit Dila ko pregnant apa yang besar? adakah macam sejarah yang lepas2 atau kali ni ada lain.. MISS you.. Aku hargai invitation ko yang aku akui ko memang gigih la ngajak aku.. tapi simpanan aku ada sejuta rupiah jerrr.. memang la bunyi da bommmm.. tapi bila aku convert ke SIN DOL tinggal 146 lebih kurang.. tak caya ker.. harus ke aku tangkap gambar buku simpanan aku dan publish kat blog aku ni? hahahaha :)) "
Aku tak kira nak gak tempek muka ko kat sini, walaupun gambar ni zaman purba.. gambar baru ntah kemana..